DİJİTAL ÇAĞDA HALKLA İLİŞKİLERİN DİYALOGSAL KULLANIMI: TÜRKİYE'DE GERÇEKLEŞTİRİLEN ARAŞTIRMALAR ÜZERİNE BİR ANALİZ

Description
Özet Kent ve Taylor, 1998 yılında yaptıkları " Web Aracılığıyla Diyalogsal İlişki Geliştirme " adlı çalışmaları ile diyalogsal halkla ilişkilere teorik bir yaklaşım getirmişlerdir. Bu yaklaşımı " Diyalogsal Halkla İlişkiler Teorisine

Please download to get full document.

View again

of 13
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.
Information
Category:

Tort Law

Publish on:

Views: 0 | Pages: 13

Extension: PDF | Download: 0

Share
Tags
Transcript
  DİJİTAL ÇAĞDA   HALKLA İLİŞKİLERİN DİYALOGSAL KULLANIMI: TÜRKİYE’DE GERÇEKLEŞTİRİLEN ARAŞTIRMALAR ÜZERİNE BİR ANALİZ    DIALOGIC USAGE OF PUBLIC RELATIONS IN DIGITAL AGE: AN  ANALYSIS OF THE RESEARCHES CONDUCTED IN TURKEY İhsan TÜRKAL    Özet   Kent ve Taylor, 1998 yılında yaptıkları “Web Aracılığıyla Diyalogsal İlişki Geliştirme” adlı çalışmaları ile diyalogsal halkla ilişkilere teorik bir yaklaşım getirmişlerdir. Bu yaklaşımı “Diyalogsal Halkla İlişkiler Teorisine Dair” adlı 2002 yılı çalışmaları ile kamularla Web üzerinden diyaloğa dayalı ilişkileri geliştirmeye yönelik stratejik bir çerçeveye dönüştürmüşlerdir. Günümüze kadar ulaşan süreç içerisinde gerek uluslararası alanda gerekse ülke içinde Kent ve Taylor’ın teorik çerçevesine dayalı çok sayıda araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmalar, Web ve sosyal medya üzerinden yürütülen ilişkilerin diyaloğa dayalı halkla ilişkiler anlayışına uygun bir biçimde gerçekleşip gerçekleşmediğini ortaya koymaya yönelik olarak yapılmıştır. Bu çalışma, Kent ve Taylor’ın diyalogsal internet prensipleri doğrultusunda özellikle Türkiye’de yapılan araştırmaların sonuçları üzerine bir analiz sunmayı amaçlamaktadır.   Anahtar Kelimeler : Diyalogsal Halkla İlişkiler, Diyalog, Halkla İlişkiler, Halkla İlişkiler 2.0, Sosyal Medya Abstract Kent and Taylor, brought a theoretical approach to dialogic public relations with their work named “Building a Dialogic Relationship Through the World Wide Web”  carried out in 1998. They transformed the approach into a strategic framework in their work named “Toward a Dialogic Theory of Public Relations” to build dialogic relationships with stakeholders through the World Wide Web”  in 2002. Many researches both domestically and internationally has been conducted  based on Kent and Taylor’s strategic framework so far. The  purpose of the researches became to determine whether the relationships built via the Web and social media were compatible with dialogic public relations or not. This paper aims to provide an analysis of the results of the researches which have been done in accordance with Kent and Taylor’ s dialogic internet  principles especially in Turkey. Key Words : Dialogic Public Relations, Dialogue, Public Relations, Public Relations 2.0, Social Media    (Öğr. Gör.); Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi H.İ.T Bölümü, Gümüşhane, Türkiye, e -mail: ihsanturkal@gumushane.edu.tr  358 | Dijital Çağda Halkla İlişkiler    1.   Giriş   Kent ve Taylor, 1998 ve 2002 yıllarında gerçekleştirdikleri çalışmalarıyla , kamularla Web üzerinden diyalogsal iletişim kurmaya yönelik stratejik bir çerçeve geliştirmişlerdir. Takip eden on yıl içerisinde bu çerçeve üzerinden uluslararası alanda Web sitelerine yönelik çok sayıda araştırma yapılmıştır  . Fakat internet teknolojisinin 2000’li yıllardan itibaren tek yönlü iletişime dayalı Web 1.0’dan iki yönlü iletişimi ön plana çıkaran Web 2.0’a evrilmesi Kent ve Taylor’ın çerçevesinin ikinci on yılında sosyal medyaya aktarılması sonucunu getirmiştir. İlk dönem Web siteleri üzerine odaklanan   uluslararası   araştırmalar ikinci dönemde Facebook ve Twitter gibi sosyal medya araçlarına yönelmişlerdir  . Y urt içinde yapılan   çalışmalar ise hem Web siteleri hem de sosyal medya araçları   çerçevesinde   2010’lu yıllardan sonra konuya odaklanmaya başlamışlardır  . Bu çalışma , Kent ve Taylor’ın Web tabanlı diyalogsal halkla ilişkilere yönelik   teorik çerçevesi    bağlamında   yurt içinde ger  çekleştirilen   araştırmalar üzerine  bir analiz sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda , diyalog, diyalogsal halkla ilişkiler   teorisi, Kent ve Taylor’ın yaklaşımları ve diyalogsal internet ilkeleri bir sonraki bölümde özlüce   ele alınmaktadır  . 2.   Diyalogsal Halkla İlişkiler   Teorik altyapısını felsefe   ve iletişim alanındaki   yaklaşımlardan  alan diyalogsal halkla ilişkiler (McAllister-Spooner, 2009: 320), teknolojik gelişimin hız kazandığı günümüzde örgüt ve paydaş ilişkilerinin oluşturulup   sürdürülmesinde önem kazanmıştır   (Kent and Taylor, 1998: 331, Solis and Breakenridge, 2009: 23). Bu gelişme de diyaloğu önemli ölçüde halkla ilişkilerin etkinlik alanına taşıyan dijital iletişim araçlarının etkili olduğu söylenebilir    (Köseoğlu ve Kö ker, 2014: 219). Bu bakımdan konuya ilişkin özellikle dijital teknolojiler üzerinde gerçekleştirilen araştırmaların yoğunlaştığı görülmektedir.   Ancak bu gelişim noktasına hangi süreçler sonucunda ulaşıldığının ortaya konması konunun daha iyi anlaşılması açısından   önem taşımaktadır. Bu da konunun tarihsel gelişim süreci içerisinde ele alınmasını gerekli kılmaktadır  . 1.1. Diyalog Kavramının Tarihsel Gelişimi  ve Halkla İlişkiler Alanına Aktarılması   “ Diyalog ” , kavram olarak Antik Yunan uygarlığından  beri kullanılmakla birlikte (Kvernbekk, 2009: 2), 1950’li yıllardan sonra yaygınlık ve önem kazanmaya başlamıştır (Escobar, 2009: 52). Sosyal  İhsan Türkal  | 359  bilimlerin çoğu disiplininde benimsenen kavram (Penman, 2000: 83) 1970’li yıllarda iletişim alanına (Anderson vd. , 2004: 5), 1980’li yıllarda da halkla ilişkiler alanına taşınmıştır (Es and Meijlink, 2000: 69). Diyalog kavramı , 1970’ lerden sonra halkla ilişkiler   disiplininde gelişim gösteren simetrik iletişim, ilişki yönetimi, sosyal sorumluluk gibi olguların  ortaya çıkardığı  yeni  paradigma değişimine (Botan and Taylor, 2004: 659) katkıda bulunmuş ve alanın merkezi kavramların dan  biri haline gelmiştir   (Pieczca, 2011: 108-109). Bir yandan iki yönlü simetrik halkla ilişkilerin diyaloğu içerdiği (Grunig, 1984: 23) ifade edilirken, diğer yandan  da etik sebeplerle halkla ilişkilerin diyalogsal  bir sisteme sahip olduğu (Pearson, 1991: 84) savunul ur olmuştur  . Halkla ilişkiler alanında diyalog kavramına olan ilgi 1990’lı   yıllarla birlikte artış göstermiş (Stewart and Zediker, 2000: 224) ancak kavram etrafında iki farklı ekol   ortaya çıkmıştır  . Bir yanda Ledingham ve Bruning gibi savunucuları olan   ilişkisel yaklaşım ve diğer yanda Kent ve Taylor gibi temsilcileri bulunan diyalogsal halkla ilişkiler yaklaşımı   göze çarpmaktadır. İlk yaklaşım, diyaloğu örgütler ve  paydaşları arasında yürütülen   iki yönlü iletişimin tüm boyutlarını içerecek şekilde   geniş bir açıdan değerlendirirken, ikincisi diyaloğu , merkeze alan spesifik bir teori olarak ele almaktadır (Lane, 2014: 44 -45). İkinci   yaklaşım diyaloğu kendi doğrultusunda teorik gelişimi hak eden oldukça spesifik bütüncül  bir yapı olarak görmektedir. Diyaloğun halkla ilişkiler içerisinde ayrı bir teorik yapı olarak ortaya çıkışı halkla ilişkilerde diyalogsal bir dönüşümün de başlangıç sinyali olarak değerlendirilmektedir. Bununla birlikte kavrama ve diyalog teorisine ilişkin çok fazla bir çalışma yapılmamıştır (Kent, 2008). Bu yaklaşımın en önemli gelişimi bir sonraki başlıkta ele alınan Kent ve Taylor’ın (1998, 2002) ortaya koymuş olduğu teorik çerçeve ve internet ilkeleridir. 1.2.   Kent ve Taylor ’ın D iyalogsal Halkla İlişkiler Yaklaşımı   ve İnternet İlkeleri   1950 sonrası nda ortaya çıkan diyalog felsefecilerinin teorik zemini üzerinden hareket eden Kent ve Taylor (Lane, 2010: 47-48) örgüt ve paydaş ilişkilerinin etkili bir biçimde yürütülmesine yönelik olarak uygulayıcı ve teorisyenlere yol gösterici beş ilke geliştirmişlerdir (McAllister-Spooner, 2009: 320). Bu ilkeler i letişim, halkla ilişkiler, felsefe ve psikol oji disiplinlerinde yer alan geniş bir literatür  e dayanmakta ve diyalogsal halkla ilişkiler teorisini açıklamaya yönelik  bir ilk adım oluşturmaktadır (Kent ve Taylor, 2002: 24).  360 | Dijital Çağda Halkla İlişkiler    Halkla ilişkiler bağlamında diyaloğun   anlaşılmasına hizmet eden  beş ilke   önem kazanmaktadır  . Bunlardan “ K  arşılıklılık”  ilkesi , örgüt kamularının ayrılmaz bir şekilde  birbirlerine  bağlı olduğu fikrinin kabulünü, “Yakınlık” ilkesi ortak bir konu üzerinde örgütün kamulara danışmasını ve kamuların da taleplerini kolaylıkla ifade edebilmesini sağlayan karşılıklı bir alma verme biçimini , “ Empati ”  ilkesi, destek ve güven ortamını , “ Risk  ”   ilkesi örgütlerin kamularla etkileşimde bulunma istekliliğini,   “ Vaat ”  ilkesi ise kamularla etki leşim içerisinde örgütün kendi ni diyaloğa, yorumlama y a ve anlayışa verme derecesini ifade etmektedir (Kent and Taylor, 2002: 24-25). Kent ve Taylor, “ Web Aracılığıyla Diyalogsal İlişki Geliştirme”  başlıklı   1998 yılı çalışmaları nda, Web üzerinden paydaşlarla ilişki geliştirmeye yönelik teorik bir çerçeve sunmuşlardır.  B u çerçeve , Web 2.0 teknolojisinin gelişimi doğrultusunda   yaygınlaşan sosyal medyaya da uyarlanmıştır (Bortreea and Seltzer, 2009: 317).  Bu durum, internet teknolojisinin k  itlesel kullanıma açıldığı 1990’lı yıllardan itibaren , halkla ilişkiler üzerinde göstermiş olduğu büyük etkiy le açıklanabilir   (Wright and Hinson, 2010: 1). Halkla İlişkiler 2.0 olarak kavramsallaştırılan bu etki sosyal medyanın en önemli özelliği olan diya loğa atıfta bulunur (Solis and Breakenridge, 2009: 67). Bu açıdan i nternete bağlı teknolojiler  in kamularla diyalogsal iletişim kurmak için  büyük bir potansiyel taşıdığı genel kabul görmektedir   (Kent and Taylor: 1998: 324; Johnson, 1997: 233). Kent ve Taylo r’ın çerçevesi diyalogsal halkla ilişkiler ile Web ’in ve takip eden zaman içerisinde sosyal medya araçlarının etkili bir  biçimde birleştirilmesi için sunulmuş olan temel esasları oluşturan beş ilkeden oluşmaktadır (Rybalko and Seltzer, 2010: 326; Baumgarte n, 2011: 7). “Diyalogsal D öngü” ilkesi, kamuların örgütlere soru sormasına olanak verme, örgütlerin de bu sorulara cevap verme fırsatı sunmasını,   “Bilgi Yararlılığı” ilkesi örgütün tüm kamulara değer taşıyan bilgiler sunması gerekliliğin i, “Yeniden Ziyaretlerin Sağlanması” ilkesi kamuların yararına dönük güncel bilgiler, uzman  bilgileri vb. sunulması gerekliliğin i, “Arayüzün Kullanım Kolaylığı” ilkesi daha çok Web siteleri için geçerli olmakla birlikte basit ve etkili  bir teknik kurguyu, “Ziyaretçilerin Elde Tutulması” ilkesi ziyaretçilerin sunulacak yararlı özellikler ve linkler ile Web sayfalar  ında daha fazla zaman geçirmelerine olanak sağlayan bir yaklaşımı ifade etmektedir (Kent and Taylor, 1998: 327-328). Kent ve Taylor’ın teorik yaklaşımı (2002 ) bir yandan diyalogsal halkla ilişkiler yaklaşımının daha iyi anlaşılmasına katkı da bulunurken diğer yandan stratejik çerçevesi (1998) örgütlerin kamularla internet  İhsan Türkal  | 361 üzerinden ilişki geliştirmesine yönelik bir rehber oluşturmaktadır  . Bu çerçeveleri temel alan çalışmalar gerek ulusal gerekse uluslararası alanda diyalogsal halkla ilişkiler  e yönelik    uygulamalara açıklık kazandırıcı niteliktedir. Çerçevelerin yayınlanmasını takibeden 15 yıllık zaman dilimi içerisinde  bu konuda gerçekleştirilen   araştırmaların sürekli bir şekilde artış gösterdiği  ve  bir sonraki bölümde ortaya konulduğu gibi   kayda değer bir literatür    oluşturduğu görülmektedir  . 2.   Diyalogsal Halkla İlişkiler İlkeleri Üzerinden Türkiye’de Gerçekleştirilen Araştırmalar   Kent ve Taylor’ın   diyaloğa dayalı internet ilkeleri bağlamında Türkiye’de gerçekleştirilen araştırmalar  , dijital teknolojiler yardımıyla geliştirilen   örgüt kamu ilişkilerinin anlaşılması açısından literatüre katkı sağlamaktadır  . Çalışmalar,   çeşitli ala nlarda faaliyet gösteren   kamu, özel veya sivil toplum kuruluşlarının paydaşları ile olan ilişkilerini   diyalog ilkeleri süzgecinden geçirerek incelemektedir.   Konuya ilişkin Türkiye’de yapılan araştırmalardan ilki, 2010 yılında Özdemir ve Yamanoğlu   tarafından gerçekleştirilen “Türkiye’deki Sivil Toplum Kuruluşları Web Sitelerinin Diyalojik İletişim Kapasiteleri Üzerine Bir İnceleme” başlıklı   çalışmadır  . Araştırma, Türkiye’de faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarının Web siteleri aracılığıyla örgüt - kamu ilişkilerinin geliştirilmesinde nasıl kullanıldığını araştırmaya yönelik yapılmıştır. Kent ve Taylor (1998) tarafından geliştirilen diyalojik iletişim prensiplerini temel alan çalışmada 50 sivil toplum kuruluşuna ait Web sitesi analiz edilmiştir. Çalışmanın bulguları, incelenen Web sitelerinin örgüt - kamu ilişkilerini geliştirmesine  hizmet eden diyalogsal kapasitelerinin düşüklüğüne işaret etmektedir    (Özdemir ve Yamanoğlu, 2010: 3). Aynı yıl içerisinde yapılan ikinci çalışm a ise Özdemir’e ait olan “ Investor Relations on the Internet: Dialogical Communication Capacities of the Top 100 ISEM (IMKB/Istanbul Stock Exchange Market) Companies for Investor Relations in Turkey (İnternette Yatırımcı İlişkileri: IMKB 100 Şirketlerinin Diyalojik İletişim Kapasiteleri Üzerine Bir Araştırma)”  başlıklı  makaledir. Çalışmada IMKB 100 şirketlerinin Web sitelerinde yer alan yatırımcı ilişkileri linklerinin Kent ve Taylor (1998) tarafından geliştirilen diyalogsal iletişim ilkeleri doğrultusunda analiz edilmesi amaçlanmıştır. Araştırma bulguları Web sitelerinin yalnızca yasal olarak sunmak zorunda oldukları bilgiyi paylaşmak dışında diyalogsal ilkelere hizmet etmediğini göstermektedir (Özdemir, 2010: 111).   2013 yılında Yağmurlu tarafından yapılan araştırma   “Diyalojik İletişim Çerçevesinden Ankara Büyükşehir Belediyesi Sosyal Medya
Related Search
Similar documents
View more...
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks